Zaawansowane funkcje

2. Pomiary segmentowe

W momencie powstania, BIA traktowała ciało jak pojedynczy cylinder, wykorzystując impedancję całego ciała do obliczania parametrów wyjściowych. Zazwyczaj odbywa się to poprzez pomiar impedancji dwóch „cylindrów” (stopa-stopa lub ręka-ręka) i wykorzystanie tych wartości do oszacowania wartości dla reszty ciała. Inną metodą jest przymocowanie elektrod do prawej stopy i prawej nogi, mierząc impedancję dla tej połowy ciała. Może to działać stosunkowo dobrze u osób o „standardowej” budowie ciała, ale poziom dokładności znacznie spada w przypadku innych grup.

Kształt, względna muskulatura oraz długość tułowia, ramion i nóg mogą się znacznie różnić między osobami i populacjami. Jeśli osoba o silnie umięśnionej górnej części ciała i stosunkowo szczupłych nogach korzysta z urządzenia BIA stopa-stopa, jest całkiem prawdopodobne, że ogólne szacunki mięśni będą niedokładne, ponieważ impedancja górnej części ciała nie jest mierzona.

Aby uniknąć tego potencjalnego błędu pomiaru i w szczególności lepiej zmierzyć tułów (który stanowi mniej więcej połowę całkowitej masy ciała większości ludzi, a którego nie można zmierzyć tradycyjnymi urządzeniami BIA), urządzenia BIA firmy Charder wykorzystują pomiary segmentowe, które niezależnie mierzą impedancję tułowia, prawego ramienia, lewego ramienia, prawej i lewej nogi, co pozwala na uzyskanie dokładniejszych wyników.

3. Analiza tłuszczu brzusznego

Otyłość stała się coraz poważniejszym problemem zdrowotnym w wielu krajach na całym świecie, a wiele osób kupuje do użytku domowego urządzenia BIA w celu oszacowania procentowej zawartości tkanki tłuszczowej.

Jednak „tłuszcz” niesie ze sobą różne poziomy ryzyka zdrowotnego związanego z otyłością, w zależności od jej lokalizacji. Tłuszcz można podzielić na tłuszcz podskórny (pod skórą) i tłuszcz wewnątrzbrzuszny. Tłuszcz brzuszny można dodatkowo podzielić na tłuszcz trzewny i tłuszcz zaotrzewnowy. Tłuszcz trzewny jest silnie skorelowany z ryzykiem chorób związanych z otyłością i może występować nawet wtedy, gdy masa ciała lub BMI osoby mieści się w normie.

Tłuszcz trzewny najdokładniej mierzy się za pomocą tomografii komputerowej (TK), ale tomografia komputerowa jest droga i niepraktyczna do regularnego stosowania ze względu na dawkę promieniowania. Analizatory składu ciała Charder pozwalają oszacować ilość tłuszczu trzewnego, stanowiąc użyteczny i ważny wskaźnik do regularnego monitorowania i kontroli.

4. Analiza wektora impedancji bioelektrycznej (BIVA)

Otyłość stała się coraz poważniejszym problemem zdrowotnym w wielu krajach na całym świecie, a wiele osób kupuje do użytku domowego urządzenia BIA w celu oszacowania procentowej zawartości tkanki tłuszczowej.

W środowisku medycznym szybka, dokładna i ekonomiczna ocena stanu nawodnienia pacjenta jest kluczowym elementem diagnostyki i leczenia. Konwencjonalna analiza bioimpedancji (BIA) wykorzystuje równania regresji do oszacowania całkowitej wody w organizmie, wody poza- i wewnątrzkomórkowej. Ponieważ jednak równania te są formułowane w oparciu o „normalne”, zdrowe populacje i opierają się na założeniach dotyczących standardowego poziomu nawodnienia, dokładność tych szacunków może się różnić w zależności od rozbieżności między badaną populacją a populacją kontrolną. Właśnie tutaj pojawia się analiza wektora impedancji bioelektrycznej (BIVA).

BIVA ocenia stan nawodnienia i masę komórek ciała poprzez opór (R) i reaktancję (Xc). Zakładając, że opór koreluje z płynem ustrojowym, a reaktancja koreluje z masą komórek ciała, R i Xc są normalizowane względem wzrostu i porównywane z populacją odniesienia. Ponieważ R i Xc – w przeciwieństwie do szacunków składu ciała – są bezpośrednio określane na podstawie objętości płynu ustrojowego, BIVA może być wykorzystywana jako dokładne narzędzie oceny przez osoby z nieprawidłowym poziomem nawodnienia, które mogą nie móc polegać na wynikach konwencjonalnej analizy BIA.

5. Kąt fazowy

Większość parametrów BIA opisuje ilość u badanego. Ilość i proporcja wody w organizmie. Ilość tkanki tłuszczowej. Ilość masy mięśniowej. Jednak osoby o tej samej ilości mogą nadal wykazywać różnice w jakości. Tancerz baletowy, osoba naturalnie szczupła i osoba z anoreksją mogą mieć podobny wzrost, BMI i procent tkanki tłuszczowej. Ale czy są one równie zdrowe?

Aby odpowiedzieć na to pytanie, urządzenia BIA muszą wykorzystywać bardziej zaawansowaną technologię, której zazwyczaj nie można znaleźć w wagach łazienkowych do pomiaru tkanki tłuszczowej.

Pierwszą rzeczą jest kąt fazowy.

Czym jest kąt fazowy i czego możemy się dzięki niemu dowiedzieć?

Ze względu na pojemnościowe właściwości błon komórkowych, gdy prąd elektryczny przepływa przez komórkę, następuje przesunięcie fazowe między prądem a napięciem. Powoduje to różnicę czasu, którą można mierzyć w stopniach za pomocą niektórych współczesnych urządzeń BIA i która jest nazywana kątem fazowym.

Kąt fazowy jest zatem określany przez reaktancję (Xc), która koreluje z integralnością komórki, oraz rezystancję (R), która koreluje z rozmieszczeniem płynu wewnątrz i na zewnątrz błony komórkowej. Wysoki stosunek Xc/R skutkuje większym kątem fazowym, a niski – mniejszym kątem fazowym.

Mówiąc ogólnie, większy kąt fazowy wiąże się z mocniejszymi i tym samym zdrowszymi błonami komórkowymi, natomiast mniejszy kąt fazowy może być spowodowany zaburzeniem integralności błony komórkowej.